Wat houdt een behandeling in ?

Het contact begint met een intakegesprek. Afhankelijk van hoeveel tijd dit in beslag neemt, volgt er eventueel nog een praktisch gerichte oefening, om kennis te maken met de idee van haptotherapie. Het is de bedoeling om tijdens de eerste sessie de hulpvraag duidelijk te krijgen. Afhankelijk van hoeveel tijd hiervoor nodig is, probeer ik daarnaast vooral zoveel mogelijk praktisch te werken, om kennis te maken met de idee van haptotherapie. Hierna wordt het behandelplan besproken en in samenspraak vastgesteld.

Een sessie duurt 50 minuten. Tijdens de eerste ontmoeting maken we zo mogelijk twee vervolgafspraken. Hierdoor is het voor de cliënt mogelijk een indruk te verkrijgen van de betekenis van haptotherapie en de opgedane ervaringen. Hierna kunnen we het lijntje in onderling overleg laten vieren. Het totale aantal sessies is afhankelijk van de aard van de problematiek en hoe de cliënt het ervaart en er mee om kan gaan. In veel gevallen zijn 6 tot 8 begeleidingen voldoende, soms is er een langer traject nodig.


Waaraan wordt tijdens een behandeling aandacht besteed ?

In de therapie wordt met name aandacht besteed aan uw eigen gevoelens en ervaringen. Hierbij spelen o.a. angsten, boosheid, pijn, trauma’s uit het verleden, ervaren waarden en normen, het kunnen genieten en ervaren van plezier en lichamelijke factoren een belangrijke rol. Vooral uw kijk hierop is belangrijk. 

De begeleiding maakt bijvoorbeeld het wegstoppen van oorspronkelijke gevoelens herkenbaar. Dit wordt inzichtelijk gemaakt door zowel ruimtelijk als lichaamsgericht te werken. Patronen van hoe je in het leven staat en waarmee je jezelf tot uitdrukking brengt in de ontmoeting met de ander, worden hierdoor verhelderd. Dit levert mede handvatten om je leven op een andere wijze vorm te geven. Indien zinvol kan, in overleg met u, de partner bij de therapie betrokken worden.

Soms zit iemand teveel in zijn hoofd. Toch zijn wij allen als voeler geboren, maar gaandeweg het leven vaak meer gaan vertrouwen op het hoofd. Een mooie metafoor die dit verschil duidelijk maakt is "de ruiter te paard". Wanneer de ruiter (lees; het hoofd) niet luistert naar het paard (lees het lichaam), dan "loopt het niet lekker" samen. Als de ruiter het paard bijvoorbeeld dwingt daarginds over de sloot te springen, desnoods door de zweep te hanteren terwijl het paard bang is, zal het paard weerstand bieden en zullen zij waarschijnlijk middenin de sloot belanden. In plaats daarvan zou de ruiter beter naar de angst van het paard kunnen luisteren door deze te erkennen en hiernaar te handelen, zodoende zullen ze weer beter samen op kunnen lopen en hun weg kunnen vervolgen in afstemming.